World Games 2011 W.K. Outdoor Italië

Imperia, Italië; Brons op de 100 meter horden en 100 meter vlak, vierde op de 200 meter vlak.

27 september - 3 oktober 2011: Het tiende internationale outdoortoernooi op rij, voor Marianne Verdonk. Het begon allemaal in 2002. Als 15 jarige de benjamin van de ploeg naar het Open Europese Kampioenschap in Hongarije. Nu in 2011 naar de derde World Games, waarin het wereldkampioenschap outdoor geïntegreerd is. In 2002 was een finaleplaats al een meer dan verwacht resultaat, nu 10 jaar later ligt de lat een stuk hoger. De successen van de Nederlandse Ploeg in het algemeen en de dames in het bijzonder in de afgelopen jaren hebben ook de verwachtingen flink opgeschroefd. Marianne moet zich op haar favoriete onderdelen met de wereldtop kunnen meten. Wel zullen er keuzes gemaakt moeten worden. Kon enkele jaren geleden nog voor een "overvol" programma gekozen worden, om nu kansrijk te blijven voor de medailles kan echt niet alles meer aangepakt worden. Voor Marianne betekent dit deelname op de 100 en 200 meter vlak en de 100 meter horden, wat alles bij elkaar nog steeds een vol en zwaar programma betekent.

Op 27 september wordt vertrokken vanuit het Belgische Charleroi. De volgende halte is het vliegveld van Genua, om na het uitchecken en ongeveer 2 uur reizen met de bus aan te komen in het atletendorp, gehuisvest op een golfresort dertig minuten van de baan in Imperia waar het allemaal moet gaan gebeuren. Omdat behalve de wedstrijden dit moment in Italië ook gebruikt wordt voor "Paralympische" testen, nu niet direct wedstrijden maar enkele dagen om te wennen aan de temperatuur in Italië en voldoende tijd om flink wat trainingen op de atletiekbaan uit te voeren. Tussen deze trainingen door is de opening gepland. Op een groot plein midden in Genua worden alle ploegen ontvangen, is er een groot defilé, natuurlijk flink wat toespraken en show alvorens de woorden "I declare the games for open" worden uitgesproken. Niet sporten maar toch een uitputtende dag, om 4.30 uur uit bed, ontbijten, met de bus naar het station en vervolgens met de trein naar Genua, om uiteindelijk om 17.30 uur weer in het atletendorp te arriveren.
Op 30 september begint het toernooi dan eindelijk echt. In de morgenuren staat de 1/2 finale 100 meter vlak op het programma. Op deze dag blijkt ook meteen dat de wind hier een belangrijke rol kan spelen. De wind die bijna altijd vanuit de zee waait, is prominent aanwezig en behaalt regelmatig snelheden van boven de 2 meter per seconden een stevige tegenwind die soms even gaat liggen, maar tijdens de wedstrijden steeds goed zijn best blijft doen. Plaatsing voor de finale is een feit voor de eerste drie van elke 1/2 finale, aangevuld met de twee tijdsnelsten. Marianne start in de eerste halve finale samen met één van haar grootste concurrentes in de afgelopen jaren de Portugese Raquel Cercequiera. Ook dit keer blijkt het een nek aan nek race tussen deze twee atletes. Tot aan de finish blijft het spannend. De winst gaat uiteindelijk naar Marianne in een tijd van 13,61, met een tegenwind van 1,8 meter per seconde, dit is 0,01 seconden sneller dan Cercequiera en betekent voor beide atletes automatische plaatsing voor de finale die 's middags gelopen wordt.
In de tweede halve finale iets minder tegenwind (1,6 meter) en ook enkele atletes die we in Europa niet vaak tegenkomen. Uit Hong Kong komt Man Kok Chan die een PR van 12,85 heeft staan, uit Australië is daar Stephanie Schweitzer die met een PR van 12,90 ook sneller is geweest dan Marianne tot nu toe.
Ook deze atletes maken hun faam waar Man Kok Chan wint haar halve finale in een tijd van 13,38 seconden, voor Stephanie Schweitzer die 13,55 laat klokken. Met deze vier atletes zijn ook meteen de favorieten voor de drie medailleplaatsen, die 's middags verdeeld gaan worden genoemd. Een spannende finale is in ieder geval de garantie.
De finale 100 meter:
Dat de finale spannend gaat worden, was 's morgens al duidelijk geworden. De Europese eer moest hoog gehouden worden door de Portugese Cercequeiera en de Nederlandse Marianne Verdonk, De Aziatische troef en favoriet nummer is is Man Kok Chan terwijl Australië met Stephanie Schweitzer zeker ook een van de favorieten voor het goud op de baan bracht. Behalve deze vier atletes nog een Australische, twee atletes uit Hong Kong en een Italiaanse loopster in deze finale.
Ook in deze finale staat er weer een flinke tegenwind, nu zelfs 2,3 meter, wat weer 0,5 meter meer tegenwind was als de wind in de ochtend. In de finale loot Marianne baan 5, in baan 4 start Stephanie Schweitzer en baan 6 was voor de snelle atlete uit Hong Kong, Man Kok Chan. De vierde medaillekandidaat Raquel Cercequiera startte in baan 3. Man Kok Chan bleek al direct te sterk en nam meteen een voorsprong. Op 10 meter voor de finish liep Schweitzer souverein op twee en was de derde plaats in handen van Cercequiera. Een prima versnelling van Marianne bracht hier nog verandering in. Marianne passeerde Cercequiera en kwam nog heel dicht bij de Australische. Haar tijd 13,45 seconden was 0,05 seconden sneller dan die van Raquel Cercequiera en slechts 0,08 seconden langzamer dan de tijd van Stephanie Schweitzer. Man Kok Chan was de overduidelijke winnares in een tijd van 12,98 seconden.
Voor Marianne was het nog lange tijd onzeker of ze Cercequiera verslagen had. Omdat er ook geen bevestiging vanaf de tijdwaarneming kwam liep de spanning hoog op. Pas toen de atleten richting bussen gingen werden de definitieve uitslagen bekend gemaakt en was het dus ook een feit dat Marianne de eerste Nederlandse medaille op dit toernooi binnengehaald had.
Op 1 oktober geen programma maar wel een belangrijk moment voor Marianne de uitreiking van de medailles. Een zwaar bevochten bronzen plak, waarmee het tournooi voor Marianne als geslaagd beschouwd kon worden.
2 oktober:
Na de rustdag op 1 oktober, vandaag opnieuw aan de bak en nu voor de 200 meter vlak. Deze afstand is traditioneel erg zwaar bezet. Enerzijds zien we hier de top van de 100 meter en anderzijds de betere 400 meter loopsters die samen het veld van de 200 meter bepalen. Ook in Imperia is dat niet anders, op de startlijst vinden we ondermeer de top 4 van de 100 meter Man Kok Chan, Stephanie Schweitzer, Marianne Verdonk en Raquel Cercequeira en ook de nummers 1 en 2, 4, 5 en 6 van de 400 meter Natalia Iezlovestska, Nataliya  Kobylyatska, Stephanie Ydström, Claire Ryan en Erika Kerestezi terug.
Het knock out systeem is hetzelfde als dat van de 100 meter. Plaatsing voor de top 3 van elke 1/2 finale aangevuld met de twee tijdsnelsten uit die 1/2 finales. Marianne loopt opnieuw in de 1e halve finale, belangrijkste tegenstandsters op papier zijn de winnares van de 400 meter Natalia Iezlovetska (Ukraïne) en de nummer 2 van de 100 meter Stephanie Schweitzer. Met een tegenwind van 2,2 meter per seconde gaat de eerste plaats met overmacht naar de Ukraïnse loopster, de strijd om plaats twee blijft tot het laatst spannend. Uiteindelijk trekt Marianne hier aan het langste eind. Haar tijd 27,50 seconden is haar derde tijd ooit (en dat met een tegenwind van 2,2 meter). De Australische Schweitzer heeft 0,37 seconden meer nodig voor dezelfde afstand.
In de tweede halve finale beduidend minder tegenwind (1,6 meter). Deze wordt gewonnen door de winnares van de 100 meter Man Kok Chan in een tijd van 27,56 seconden. 400 meter loopster Nataliya Kobalyatski loopt ietwat ingehouden naar de tweede plaats voor Raquel Cercequiera die met 28,14 al aardig op achterstand is geraakt.
Voor de finale plaatsen zich uiteindelijk: Natalia Iezlovestska (Ukr) (goud op de 400 meter), Marianne Verdonk (NL)(brons op de 100 meter, zilver op de 200 meter van het EK indoor), Man Kok Chan (Hong Kong)(goud op de 100 meter), Nataliya Kobalyatski (Ukr)(zilver op de 400 meter), Stephanie Schweitzer (Aus)( zilver op de 100 meter), Raquel Cercequiera (Port)(brons op het EK indoorO, Stephanie Ydström (Sw)en Claire Ryan (Gbr)(Europees Kampioen 200 meter indoor).
3 oktober:
De laatste dag van het WK in Imperia. Voor Marianne staan er nog twee onderdelen op het programma, de finale 100 meter horden en de finale 200 meter vlak. Op de 100 meter horden lijkt vooraf een vierde plaats het hoogst haalbare. De Poolse Kucharczieck is een klasse apart op deze afstand. De Tunesische Rabia komt Marianne met enige regelmaat tegen vanaf het indoortoernooi in 2003. In alle onderlinge confrontaties was Rabia steeds sneller dan Marianne. Landgenote Vanessa Lutonto moest het in 2008, 2009 en 2010 afleggen tegen Marianne maar heeft in het voorseizoen al laten zien dat zij haar oude vorm van voor 2008 weer helemaal teruggevonden heeft.
De finale loopt zoals verwacht, Kucharczieck nam al direct afstand van de rest van het veld, Vanessa Lutonto, Rabia El Ahmed en Marianne Verdonk gaan gelijk op, vanaf de zevende horde loopt Vanessa ook iets weg van Marianne en Rabia, Rabia probeert hetzelfde maar dit laat Marianne niet gebeuren. De Poolse wordt  uiteindelijk de overduidelijke winnares in een tijd van 15,21 seconden. Op de tweede plaats finishte Vanessa Lutonto, haar tijd was 17,18 seconden. De strijd tussen Rabia en Marianne blijft tot de laatste stap spannend. Marianne finishte in 17,64 terwijl Rabia 17,70 seconden nodig had. Prima tijden zeker gezien de tegenwind van 2,2 meter per seconde waarmee de atletes in deze finale te maken hadden.  Hiermee opnieuw Brons voor Marianne op dit sterk bezette WK outdoor.

35 minuten later de laatste start van dit toernooi, de finale 200 meter vlak. Op zondag eindigde Marianne als tweede in haar serie met een tijd die ook de tweede tijd overall was. Vandaag met opnieuw een stevige tegenwind (2,1) en minimaal zes kanshebbers voor de 3 te vergeven medailles. Marianne loot baan 6, waardoor drie van haar belangrijkste concurrentes de Ukraïners Kobalyatski en Iezlovestska en de Chinese Man Kok Chan achter haar konden starten en dus zo ook een heerlijk mikpunt hebben. De Australische Stephanie Schweitzer loopt in baan 7 en Raquel Cercequiera loot baan 8. Iezlovetska is duidelijk de sterkste, dit bleek al in de 1/2 finales. Kobalyatski heeft het achterste van haar tong nog niet laten zien, maar heeft in het verleden bewezen ook erg snel op de 200 meter te kunnen zijn. Marianne lijkt een goede kans te hebben op plaats 3 maar zal dan wel af moeten rekenen met de Hong Kong Chinese Man Kok Chan, de Australische Schweitzer en de Portugese Cercequiera. Marianne start goed maar kon niet voorkomen dat de loopsters uit de banen 3, 4 en 5 onderdoor konden komen. Op het laatste rechte eind moest er dus nog wat gerepareerd worden. Wat op zondag wel lukte, lukte op maandag niet meer, Marianne versnelde wel, maar niet genoeg om de op de derde plaats lopende Man Kok Chan nog te kunnen bedreigen. De grote inspanning in de finale 100 meter horden die haar het brons opleverde, zorgde dat ze net niet genoeg over had om ook in de 200 meter nog een medaille te pakken. Maar ook met haar vierde plaats in 27,86 seconden was Marianne dik tevreden.
De uitslag van deze laatste finale: 1. en Goud, Natalia Iezlovestska 26,61; 2. en Zilver Nataliya Kobalyatski 27,33; 3. en Brons Man Kok Chan  27,52; 4. Marianne Verdonk 27,86; 5. Stephanie Schweitzer 27,90; 6. Raquel Cercequiera 28,30; 7. Claire Ryan 29,20; Stephanie Ydström viel geblesseerd uit.

Hiermee een toernooi voor Marianne waarin ze wederom goed weet te presteren:
Brons op de 100 meter vlak net achter de twee atletes die de seizoenranglijst op de 100 meter aanvoeren.
Brons op de 100 meter horden waarbij ze voor het eerst de Tunesische Rabia in een rechtstreeks duel weet te kloppen.
Vierde op de 200 meter vlak, waarbij ze zeer dicht bij het brons terecht gekomen is.