Europese kampioenschappen Indoor Frankrijk.

Brons op 200 meter, zilver op 60 meter horden, 60 meter en 400 meter.

Reims, maart 2009: Ook in 2009 blijft Marianne Verdonk buitengewoon goed presteren. Op het Open Europees Kampioenschap indoor in Reims, Frankrijk wist zij voor de tweede maal in successie op een indoortoernooi 4 medailles te behalen. Behalve deze medailles was er ook nog een evenaring van het Nederlands Record op de 60 meter en nieuwe Nederlandse Records op de 200 en 400 meter.

Tot medio januari waren we er nog van overtuigd dat dit toernooi plaats zou vinden in het Spaanse Valencia. Toen kwam het bericht dat de organisatie was overgenomen door de Franse bond in de plaats Reims. Ideaal voor het Nederlandse team, dat nu het vliegtuig achterwege kon laten en met een bus deze reis over 400 kilometer kon aangaan. De Nederlandse ploeg bestond deze keer uit de dames Vanessa Lutonto en Marianne Verdonk. De herenploeg bestond uit John Peterse, Bjorn Schouten en Leandro Jansen. Voor Marianne is dit het zevende indoortournooi en het 15de internationale toernooi in totaal.

De voorbereiding:
De voorbereiding op dit toernooi bestond in tegenstelling tot voorgaande jaren, vooral uit trainen en heel weinig wedstrijden. In december was er een indoorwedstrijd in Gent, In januari één in Sittard en één in Utrecht en op 1 maart nog een 60 meter in Hoboken. Ook in de voorbereidingsfase nog een vakantie in Amerika, maar dan wel een vakantie waarin gewoon doorgetraind moest worden op schema's die Theo de Koning vooraf uitgeschreven had. Doordat pas heel laat enige duidelijkheid in het chronoloog kwam, was het moeilijk om heel specifiek te trainen. Pas in de laatste week hoorde we wat er ging gebeuren, dus toen ook nog wat specifiek werk voor de 400 meter die onverwacht ook op het schema verscheen. In December waren de resultaten hoopvol. Ook in Sittard ging het erg goed, maar daarentegen viel de avondwedstrijd in Utrecht weer erg tegen. Op 1 maart werd uiteindelijk duidelijk dat het met de vorm wel goed zat. Een prima 60 meter moest voldoende zelfvertrouwen voor het komende toernooi geven.

Het vertrek:  Zoals gezegd, dit jaar niet met het vliegtuig maar vertrekken vanuit Best met een personenbusje, waar de hele ploeg gemakkelijk in ondergebracht kon worden. Bij de mannen John Peterse voor de 800 en 1.500 meter, Leandro Jansen , met de 400 meter en hoogspringen op zijn programma, Bjorn Schouten voor hoog, ver en de 400 meter, Vanessa Lutonto (60 horden, hink stap sprong en verspringen) en Marianne Verdonk (60 meter horden, 60 meter, 200 meter en 400 meter). Samen met coaches Ellie en Laurens Schouten op weg naar Reims waar zij rond 15.00 uur aankwamen.

Een wijziging: In Reims nog een wijziging. Marianne Verdonk mag behalve het al toegewezen programma ook deelnemen aan het verspringen, een beloning voor haar goede resultaten op dit onderdeel in de indoorwedstrijden dit seizoen.

De opening: Op donderdagmorgen 09.30 uur gaat het festijn van start met een presentatie van de aanwezige teams. Elke ploeg wordt onder de klanken van het eigen volkslied naar voren gehaald en voorgesteld aan het publiek. Dan de onvermijdelijke speeches en tegen 10.00 uur het verlossende woord van de voorzitter van INAS FID Europe, "I declare the games for open".

De Nederlandse Ploeg in Reims: van L naar R: Bjorn Schouten, John Peterse, Leandro Jansen en voorop Vanessa Lutonto en Marianne Verdonk.

De wedstrijden dag 1: Op de eerste dag van dit Europees Kampioenschap voor Marianne één onderdeel de series 400 meter vlak.
Slechts 4 atletes konden aanspraak maken op een finaleplaats op vrijdag. Uit de twee halve finales gaan de nummers 1 en de twee tijdsnelsten uiteindelijk over.
Marianne lootte de tweede serie, net als de Zweedse Cecilia Noren en Natalya Kobylyatska uit de Ukraïne. Hiermee was deze serie een stuk sterker dan de eerste waarin alleen Olena Marunych een naam had die vooraf als medaillekandidaat genoemd kon worden. Met Marianne Verdonk en Natalya Kobylyatska stonden de nummers 3 en 2 van het afgelopen Wereldkampioenschap indoor in één serie. Marianne in baan 5 en Natalya in baan 4. Beide waren erop gebrand om zich direct te plaatsen voor de finale op vrijdag. Tot aan de eerste bocht ging de strijd gelijk op.

Marianne slaat een gaatje naar Natalya Kobylyatska in de serie 400 meter, dit gat bleek achteraf voldoende voor de overwinning in haar serie.

In die bocht versnelde Marianne waardoor er bij het naar binnen gaan een klein gaatje geslagen was met Kobylyatska. Deze versnelling werd verder doorgezet, waardoor Marianne nog verder weg wist te lopen. Bij het ingaan van de laatste bocht was het gat ongeveer 5 meter. Iedereen verwachtte nu de loopster uit de Ukraïne, maar ook nu bleek Marianne voldoende over te hebben om die laatste aanval te pareren en souverein naar de eerste plaats te lopen. Op de finish bleek het gaat 0,8 seconden te zijn. Een prima overwinning in een knap nieuw Nederlands Record op haar eerste 400 meter indoor van dit seizoen. Op vrijdag wacht de finale met als tegenstandsters opnieuw Natalya Kobylyatska (Ukr), Cecilia Noren (Swe) (de nummer 3 uit haar serie) en Olena Marunych die de eerste halve finale op haar naam wist te zetten.  Voor vrijdag dus alle kansen op een medaille.

De wedstrijden dag 2: De vrijdag wordt voor Marianne een ware veldslag. Nu zal moeten blijken of zij in de voorbereiding voldoende inhoud heeft opgedaan om een dag als deze goed te volbrengen. 's Morgens wordt gestart met de finale 60 meter horden, gevolgd door de series 60 meter en de finale 400 meter. Direct na de middag volgt dan de finale 60 meter en weer 20 minuten later de finale verspringen.
Op de 60 meter horden komt Marianne heel verrassend tevoorschijn. Op de trainingen is al diversen malen geprobeerd om haar in een driepas ritme over de horden te sturen, maar steeds zonder resultaat. Nu in de wedstrijd heeft ze zoveel snelheid dat zij de afstand tot de eerste horde in 8 stappen aflegt (normaal 9) en vervolgens doorgaat in een driepas ritme.

Vanessa Lutonto en Marianne Verdonk, zij aan zij. Door het toucheren van de derde horde, loopt Marianne een kleine achterstand op die het verschil tussen goud en zilver betekent.

Marianne komt met voorsprong bij de derde horde. Deze wordt door haar iets te laag ingezet, wat resulteert in een stevige onbalans bij het landen en daardoor ook een lichte achterstand op concurrente Vanessa Lutonto. Natuurlijk is dit verschil niet meer goed te maken en gaat de winst naar Vanessa Lutonto. Marianne Verdonk volgt op de zilveren positie met een achterstand van 0,40 seconden. Na de wedstrijd klaagt Marianne van pijn aan haar voet, maar gelukkig is het allemaal niet zo ernstig dat zij de strijd moet staken. Met wat irritaties aan haar linkervoet, kan zij zich wel gewoon melden voor de series 60 meter vlak. Marianne start in de tweede serie. Serie 1 is gewonnen door de Croatische Mikela Ristoski in 8,49. Marianne start traag maar is vooral in het tweede deel van haar race erg snel. In een tijd van 8,45 seconden, wint zij haar serie en zet meteen de snelste tijd over de twee series neer. Dus rechtstreeks geplaatst voor de finale, samen met Ristoski die serie 1 won. Ook de nummers twee plaatsten zich automatisch samen met de twee tijdsnelsten. Hierdoor ontstaat de volgende samenstelling voor de finale.
Marianne Verdonk Q, Mikela Ristoski Q, Rachel Cercequiera Q, Linnea Gulding Q, Natalya Kobylyatska q en Maria Karllson q.

Het laatste onderdeel voor deze morgen is de finale 400 meter. Favoriete is Kobylyatska ook al werd zij in de serie nog geklopt door Marianne Verdonk. Kobylyatska kiest nu voor een zeer snelle start. Marianne volgt, maar moet bij het naar binnengaan toezien dat Kobylyatska de eerste plaats inneemt. Ze probeert wel aan te haken, maar moet concluderen dat het tempo voor haar net te hoog gegrepen is. Kobylyatska loopt gestaag uit en eindigt uiteindelijk in 1.00,83. Marianne volgt in 64,12. Misschien had dit nog net iets sneller gekund maar de winnende tijd (60,83) was ook met de meest maximale krachtinspanning voor Marianne niet te realiseren geweest.

 

400 meter: Marianne Verdonk en Olena Marynych worden tweede respectievelijk derde op de 400 meter vlak. De Ukraïnse winnares Natalya Kobylyatska is voor dit tweetal niet meer bereikbaar.

Na het zilver op de 60 meter horden is nu ook het tweede eremetaal binnen , zilver op het onderdeel 400 meter vlak. De prijsuitreiking is in de middag gepland, net voor de start van de finale 60 meter. Voor Marianne zijn dit al drie fikse inspanningen in het morgenprogramma. Het is nu zaak om zo snel mogelijk weer topfit te zijn voor de finale 60 meter, die zeer zwaar bezet is. Hier zal opnieuw tot het uiterste gegaan moeten worden om enigzins kans te kunnen maken op een medaille op dit onderdeel.

Na het eten nog een extra verstoring. De prijsuitreiking duurt wat langer als gepland, waardoor de voorbereiding op de finale 60 meter in het gedrang komt. Eerst worden de atletes voor de 400 meter gehuldigd. Hierna snel het startblok klaar zetten en weer terug naar de prijsuitreiking. Als uiteindelijk ook de medailles voor de 60 meter horden verdeeld zijn, kan Marianne terug naar de start van de 60 meter en moet zij zich zien op te laden voor deze belangrijke finale. In de series had Marianne nog een flinke vertraging in haar start zitten. In de finale gaat dit al wat beter, maar moet zij toch meteen een achterstand op haar belangrijkste concurrentes accepteren. Ook nu volgt een versnelling in de laatste twintig meter, waardoor zij snel inloopt op de concurrentie. Alleen de Croatische Ristoski blijkt net te snel. Haar 8,36 is 0.05 seconden sneller dan de evenaring van het Nederlands Record die Marianne uit haar lijf perst. Medaille nummer 3 is hiermee wel een feit.

Marianne net iets langzamer weg dan concurrentes Ristoski en Kobylyatska.



Het podium op de 60 meter horden: Marianne Verdonk, Vanessa Lutonto en Ana Ramos.



De 400 meter vlak: Marianne Verdonk, Natalya Kobylyatska en Olena Marunych.

Onder het podium 60 meter: Marianne Verdonk, Mikela Ristoski en Raquel Cercequeira.



Het laatste onderdeel van dag 2 is het verspringen. Marianne heeft in Dordrecht en Sittard laten zien dat zij ook op dit onderdeel goed uit de voeten kan komen. Om deze reden mag zij dit onderdeel ook in deze wedstrijd proberen. Marianne komt niet verder dan 4,14 meter terwijl zij in de twee hiervoor genoemde wedstrijden beide tegen den 4,50 meter aansprong. Waar dit aan ligt is niet eenvoudig te verklaren, misschien toch te vermoeid en/of cocentratieverlies. Duidelijk was wel dat zij één stap meer in haar aanloop gebruikte als dat zij normaal gesproken gewend is te doen.

De wedstrijden dag 3: Dag 3, zaterdag. Vandaag nog de 200 meter series en de 200 meter finales een sluiting het slotfeest en weer afscheid nemen.
Om 10.00 uur meteen de serie 200 meter.

Marianne loopt naar een derde tijd in haar serie op de 200 meter.

Marianne lijkt volledig hersteld van de inspanningen van vrijdag, dit zal ook nodig zijn zeker gezien de serie waarin Marianne is ingedeeld. Zwakke loopsters zijn er niet met Cecilia Noren, Ana Ramos, Mikela Ristoski en Natalya Kobylyatska in haar serie en slechts 5 te vergeven plaatsen, zal het wederom een zware wedstrijd worden. Dan mislukt ook de eerste start nog, het startpistool weigert, terwijl Marianne wel scherp wegstart op de klik van het pistool. Een groene kaart, dus niets aan de hand, maar niet voor Marianne, zij is ervan overtuigd dat zij één valse start veroorzaakt heeft en houdt bij de tweede startpoging duidelijk in. Dit betekent vanaf de eerste meter een inhaalrace lopen. Marianne eindigt in haar serie als derde in 28,14. Dit blijkt later ook de derde tijd overall te zijn, dus plaatsing voor de finale, die gaat bestaan uit vier loopsters uit de serie van Marianne aangevuld met Raquel Cercequiera uit serie 2.

Marianne start ook in deze finale in baan 2. Nu is ze wel meteen goed weg en loopt opnieuw een zeer sterk tweede deel. In de bocht voor de finish is zij sneller dan alle andere loopsters in deze finale en lijkt rechtstreeks voor goud te gaan. Het blijft uiteindelijk brons, Nadat Raquel Cercequiera verslagen is laat Marianne het tempo iets vieren. Hiermee ontsnappen zowel de Croatische Ristoski (0,04 seconden sneller) als de winnares Kobylyatska.


Marianne passeert hiet Cercequiera en ligt zo op medaillekoers. Ristoski en Kobylyatska zullen haar nog net voor blijven.

Voor Marianne dus brons in deze laatste race maar wel in een prachtige tijd. 27,60 is maar liefst 0,42 seconden sneller dan haar oude toptijd die zij in 2008 tijdens het WK indoor neerzette. leggen.

Brons voor Marianne Verdonk, haar vierde medaille van dit toernooi.


Met 3 zilveren en 1 bronzen medaille als eindresultaat een kopie van het WK van één jaar geleden.