Wereldkampioenschappen Indoor Estland.

Brons op 400 meter, zilver op 60 meter horden, 60 meter en 200 meter.

Tallinn, maart 2008: Op de Wereldkampioenschappen Indoor in Tallinn, Estland, werden puike prestaties neergezet door Marianne Verdonk. Met deelname op 4 onderdelen 4 verbeteringen van Nederlandse Records en 4 medailles, werd de score van Zweden (2006) nog eens overtroffen. Het verbeteren van de Nederlandse Records op zowel de 60 meter als de 200 meter en de 400 meter geeft al aan hoe goed de vorm van Marianne tijdens dit toernooi is geweest.

Vooraf: Om in aanmerking te komen voor uitzending naar dit toernooi, moest vooraf aangetoond worden dat de potentie om tot goede resultaten te komen aanwezig was. De bondscoaches hadden hiervoor enkele indoorwedstrijden als voorbereiding aangewezen. Voor Marianne Verdonk waren dit vooral wedstrijden in België. Daarnaast werd nog gelopen in Dortmund en meegedaan aan de meerkamp in Utrecht. In België werden in december prima resultaten neergezet. Zo was er tot tweemaal toe een verbetering van het Nederlands Record 60 meter vlak en ook op de 60 meter horden werden prima tijden geklokt. Genoeg om al in december zekerheid over uitzending te geven.

Op de trainingen zag alles er goed en stabiel uit. Ondanks het feit dat veel trainingen min of meer verregende, kon met name aan de sprint en het hordenlopen ruim voldoende aandacht gegeven worden. Tijdens de wedstrijden bleek al dat de vorm steeds beter werd. Dit gold zowel voor de loopnummers als voor de technische nummers. Op de laatste selectietraining werd ook bekend gemaakt welke onderdelen in principe op het programma zouden staan. Voor Marianne Verdonk waren dat de 60 meter horden, de 60 meter vlak en de 200 meter vlak. Voor wat betreft de meerkamp (een wens van Marianne zelf) werd aangegeven dat deze alleen dan op het programma zou staan als deze de andere onderdelen niet in de weg zat. Met andere woorden; als de meerkamp op de laatste dag valt en de hoofdnummers zijn dan al verlopen dan is de meerkamp een optie.

Ziek? Eén dag voor het vertrek. Op dinsdag nog gewoon getraind en op Woensdag ineens een lopende neus, veel hoesten en een opkomende verkoudheid. Dit is natuurlijk niet de ideale voorbereiding op zo'n groot toernooi. Gelukkig komt er geen koorts bij kijken en hebben we nog twee dagen alvorens de wedstrijden beginnen. Nu maar hopen dat tegen die tijd alles weer normaal is.

Op Schiphol in de vertrekhal. Aan Marianne is goed te zien dat de verkoudheid haar parten speelt.

Het vertrek: Op 13 maart was het dan zover. Om 10.45 uur wordt de ploeg verwacht op Schiphol, om te vertrekken naar Tallinn. De Nederlandse afvaardiging bestaat voor deze gelegenheid uit de heren Leandro Jansen (200 meter en hoogspringen), John Peterse (800 en 1.500 meter) en Maarten Groen (verspringen, 60 meter en 200 meter). De dames die meegaan zijn: Vanessa Lutonto (60 meter horden, hink stap sprong en verspringen) en Marianne Verdonk (60 meter horden, 60 meter vlak, 200 meter vlak en de 400 meter vlak). De 400 meter is voor Marianne een verrassing. De Meerkamp wordt gehouden op de eerste dag van het toernooi en komt dus niet op het programma. Op Schiphol horen we dat (in overleg met de trainer) de 400 meter vlak wel tot de mogelijkheden behoord. Na een voorspoedige reis wordt omstreeks 17.00 uur geland in Tallinn, waarna zo snel mogelijk het hotel wordt opgezocht.

De opening: Op vrijdag de opening. In tegenstelling tot voorgaande toernooien worden nu niet de volledige ploegen naar voren gehaald. Elke ploeg wordt door één atleet of atlete vertegenwoordigd. Voor Nederland is Maarten Groen de vlaggendrager, die op het middenterrein plaatsneemt. Na de gebruikelijke speeches, volgt het Estse volkslied live gezongen door "Estonian Idol" Birgit Õigemeel.

Staand: Maarten Groen, Vanessa Lutonto, Laurens Schouten, Birgit Õigemeel, Leandro Jansen, Ellie Schouten.
Hurkend: Marianne Verdonk, John Peterse.

Na alle plichtplegingen, kan nu het toernooi echt beginnen. Dit geldt niet voor Marianne Verdonk die op de eerste dag niets op het programma heeft staan. Voor Marianne komt dit goed uit. De opkomende verkoudheid heeft niet verder doorgezet, maar is ook nog niet helemaal over. Marianne praat nog duidelijk door haar neus en zo nu en dan komt er ook nog een hoestbui los.

De wedstrijden dag 2: Op Zaterdag moet het dan ook voor Marianne echt beginnen. De zaterdag wordt een loodzware dag met series 60 meter, de finale 400 meter, de finale 60 meter horden en tenslotte ook nog eens de finale 60 meter vlak.
's Morgens begint het allemaal met de 60 meter vlak. Marianne is ingedeeld in de tweede serie en weet dat voor plaatsing een plaats bij de eerste drie nodig is. Mocht dit niet lukken dan is er nog de escape van de overblijvende twee tijdsnelsten. Voor Marianne samen met coach Ellie Schouten een lange en gedegen warming up. Dit brengt haar bloedscherp aan de start van de series. In de eerste serie is de snelste tijd gelopen door de Portugese Cercequiera (8,44). In de serie van Marianne lijkt vooraf de Zweedse Karllson de grootste concurrente te zijn. Marianne start goed, ligt na 10 meter op de 3de plaats en zet dan "de turbo" pas echt aan. Na 60 meter ligt ze ruim op kop en wint haar serie afgetekend in een tijd van 8,41 seconden. Een nieuw Nederlands Record (het oude stond op 8,61) en als tijdsnelste door naar de finale die 's middags verlopen wordt.
Na de 60 meter vlak volgt de finale 400 meter. Er is net tijd voor even wat uitlopen om vervolgens weer volop te gaan werken aan de voorbereiding voor deze afstand. Marianne start in baan 6, op basis van haar PR en de resultaten op deze afstand in de laatste twee jaar, is het nog maar de vraag hoever zij hier kan komen. Grote favorieten voor de titel op dit onderdeel zijn de Hongaarse Bernadette Biacsi en Nataliya Kobylyatska uit de Ukraïne. Verder in deze finale de Hongaarse Keretszki en Muranich uit de Ukraïne die op papier ook sneller zijn. De Portugese Ramos moet normaal gesproken niet in staat zijn om Marianne op dit onderdeel te verslaan. Startend in baan 6 heeft Marianne niemand voor zich, pas in de tweede bocht zal blijken of zij snel genoeg van start is gegaan. Na die tweede bocht blijkt ze direct achter Biacsi op de tweede plaats te liggen. Marianne haakt aan bij Biacsi die een veel beter PR dan Marianne heeft staan. Tot in de laatste bocht kan ze dit volhouden. Zelf wordt ze direct gevolgd door Kobylyatska die verwoedde pogingen doet om Marianne te passeren maar deze laatste geeft geen krimp. Op het laatste rechte eind gebeurt het dan toch. Bernadette Biacsi loop langzaam uit en de Ukraïnse atlete komt over Marianne heen. Marianne houdt met haar laatste krachten wel de derde plaats vast en eindigt in 1.03,83 een Nieuw Nederlands Record dat 1 seconde sneller is dan haar oude toptijd. De eerste medaille is een feit, en de kleur is brons.

Het Podium op de 400 meter. winnares Bernadette Biacsi, nr. 2 Natalya Kobylyatska en nr. 3 Marianne Verdonk.

Veel tijd om te genieten is er niet. Omdat de 60 meter horden ook op het programma staat, wordt snel wat gegeten om daarna klaargestoomd te worden voor de horden. Vlak voor de hordenstart nog een "verstoring", de prijsuitreiking 400 meter. Marianne staat dan ook op het podium met haar spikes aan. Terwijl zij gehuldigd wordt zetten haar collega's hun blokken al klaar en worden de eerste hordes uitgeprobeerd. Direct vanaf het podium vertrekt Marianne ook naar de start van de horden. De start is prima, de eerste horde wordt gelijktijdig met landgenote Lutonto en de Portugese Lisboa genomen. In totaal zijn er vijf horden te gaan. Op de laatste horden is de voorsprong van Lutonto duidelijk, de strijd om de tweede plaats is nog volledig open. Verdonk en Lisboa gaan zij aan zij over deze laatste horde. Een fotofinish moet uiteindelijk de beslissing brengen. Deze wijst Marianne Verdonk als de nummer 2 aan in een tijd van 10,63 (0,35 seconden achter Lutonto) en 0,02 seconden sneller dan de Portugese Lisboa. Vooraf werd ook veel verwacht van de Hongaarse Molnar, die op de eerste dag de meerkamp deed en daar een prima indruk achterliet. Tegen de verwachting in bleef zij in deze wedstrijd van de specialisten vrij ver achter op het winnende drietal.

60 meter horden, de laatste horde, zo spannend was het. Van Li naar Re: Molnar, Lisboa en Verdonk.

De tweede medaille is hiermee binnen nu in de kleur Zilver.

60 meter horden: Marianne Verdonk, Vanessa Lutonto en Carla Lisboa.

De finale 60 meter vlak, zit eigenlijk te krap op de 60 meter horden. Met minder dan een half uur rust tussen de beide onderdelen, belooft dit een echte slijtageslag te worden. Van de finalisten op de 60 meter horden lopen alleen Marianne Verdonk en Carla Lisboa ook de 60 meter vlak. De nummer twee uit de series Cercequiera en haar vijf andere kompanen kunnen allen volledig fris aan de start verschijnen. Na twee valse starts (eerste veroorzaakt door Marianne Verdonk) en een uitsluiting zij de atleten in de derde poging goed weg. Cercequiera is de snelste maar Marianne Verdonk loopt met name in de tweede helft van deze sprint duidelijk en snel in. De afstand is te kort om Cercequiera nog te achterhalen, maar alle andere atletes moeten in haar hun meerdere erkennen. In een tijd van 8,45 (ook onder haar oude NR)wordt Marianne soeverein tweede en mag hiermee de derde medaille van deze dag omhangen. Twee x zilver en Eén x brons het resultaat van dag twee van het Wereldkampioenschap.

De wedstrijden dag 3: Dag 3, zondag en meteen de slotdag van het toernooi. Voor Marianne Verdonk wacht nog één en eventueel twee optreden(s). 's Morgens als eerste nummer van de dag de 200 meter series. 's Middags bij plaatsing ook nog de finales van dit onderdeel. Ook nu start Marianne in de tweede serie, de opdracht is echter aangepast. Plaatsing is er voor de eerste twee uit elke serie aangevuld met de twee tijdsnelsten. Marianne gaat van start in baan 5 net naast haar grootste concurrente Cercequiera die in baan 4 mag starten. Direct na de start is al duidelijk dat deze atleten de nummers één en twee van deze serie worden dus automatisch plaatsing af zullen dingen. Toch blijven beiden volle bak doorgaan. Cercequiera wordt hier de dupe van. In de tweede bocht snijdt ze teveel naar binnen waardoor zij enkele stappen in baan 3 zet. Diskwalificatie is het onvermijdelijke gevolg. Marianne Verdonk loopt een nieuw Nederlands Record (28,43) en is hiermee opnieuw de snelste atlete die zich voor de finale plaatst.

De finale vindt direct na de middag plaats. Ondanks haar snelste serietijd, is Marianne niet de favoriet. Zowel Kobylyatska als Keretszki, hebben scherpere PR's als Verdonk op deze afstand staan. Dit drietal start ook naast elkaar. Kobylyatska in baan 4, Verdonk in baan 5 en Keretszki in 6. Kobylyatska speelt een gevaarlijk spel door razendsnel weg te gaan. Keretszki en Verdonk volgen niet direct maar stemmen hun wedstrijd volledig op elkaar af. In de tweede bocht wordt het verschil definitief gemaakt. Verdonk loopt licht uit op Keretszki en in op Kobylyatska waar het beste duidelijk vanaf is. Marianne komt nog dicht bij maar niet genoeg om een succesvolle claim op de eindoverwinning te leggen.

Met 3 zilveren en 1 bronzen medaille als eindresultaat kunnen we met recht zeggen dat dit het beste toernooi ooit voor Marianne was. Vier medailles op vier starts en viermaal een verbetering van het Nederlandse Record wil zeggen dat de topvorm aanwezig was.

Als toetje wordt ook nog medegedeeld dat de dames van Nederland (Marianne en Vanessa) samen ook nog eens derde geworden zijn in het overall medailleklassement bij de dames. Een prestatie met twee personen die niet licht vergeten zal worden.