Wereldkampioenschappen indoor in Bollnäs Zweden.
1 x zilver en 3 x brons.

Maart2006: Na het zeer succesvol verlopen Wereldkampioenschap Outdoor in Canberra, Australië, is het een tijdje stil geweest. Bewust is gekozen voor een periode van rust in te bouwen, immers vanaf mei 2002, is er zo'n rustmoment niet meer geweest. Steeds moest er gepiekt worden. Het rijtje, juni 2002 ONK in Terneuzen, juli EK in Hongarije, maart WK indoor in Polen, mei ONK, juli WK outdoor Tunis, februari WK Indoor in Hongarije, maart WK Cross in Zuid Afrika, mei ONK, juli Global Games in Zweden, februari EK indoor in Italië, mei ONK en NK meerkamp, september WK Australië.
Daarom bewust dit jaar pas in januari weer serieus met de opbouw van het seizoen begonnen. Hoe dit uit zou werken, zou moeten blijken op het WK in Zweden.

Zoals gezegd weinig voorbereiding dus ook weinig voorbereidingswedstrijden. Duidelijk was wel dat het met de sprint en de horde wel goed zat. Hoe de 400 meter zou lopen en of er mogelijkheden op de meerkamp zouden liggen was vooralsnog een groot vraagteken. Toen er ook nog een lichte griep in het weekend voor vertrek de kop opstak, werden de vraagtekens alleen maar groter.
Achteraf kunnen we zeggen dat de trainers (Chris den Exter, Marieke van de Kroft en Ineke van de Pol) toch weer prima werk afgeleverd hebben. De absoluut unieke score, deelname op vier onderdelen en op alle vier de onderdelen met medailles naar huis komen bewijst dit maar weer eens.

Het programma lag vrij gunstig voor Marianne. Op de eerste dag series 60 en 400 meter, de tweede dag finales (mits deze gehaald worden) op 60 horde, 60 meter vlak en 400 meter vlak en op de laatste dag de meerkamp.
Omdat de meerkamp achter in het programma zit kon deze ook meegenomen worden. Italië heeft ons geleerd, dat eerst de meerkamp en dan de belangrijkste nummers (60 meter en 400 meter), fysiek niet te doen is. Andersom is het te proberen, immers de meerkamp is voor Marianne internationaal een bijnummer, overigens wel een nummer met onderdelen die ze heel graag beoefent.

Dag 1: Series 60 en 400 meter.
Op de eerste dag de series 60 en 400 meter. Voor Marianne is dit best moeilijk. In de series staat nog niets op het spel, behalve dan plaatsing voor de finales waar het om de medailles gaat. Marianne kan dit nog steeds niet goed pakken. Outdoor is dit meestal geen probleem omdat finales dan 8 atleten bevatten. Bij deze eerste acht wist ze zich normaal gesproken altijd wel te plaatsen. Op de baan in Bollnäs is dat anders. De indoorbaan heeft 4 rondbanen, dus ook maar vier plaatsen in de finale op de 400 meter.
Marianne plaatst zich met de hakken over de sloot als vierde in een voor haar doen matige tijd van 1.08,69. Op de 60 meter vlak gaat dat veel beter. Hier zijn zes finaleplaatsen te verdienen die uit 3 series moeten komen. Dus de 3 winnaars van de series en de drie tijdsnelsten plaatsen zich hier.
Marianne loopt in de tweede serie en wint hier met overmacht. Dus deze finale komt vrij gemakkelijk binnen. Haar tijd is 8,71 dit is 0,04 seconden boven haar eigen NR en de vierde tijd overall.
Op zaterdag dus 3 finales voor Marianne de 60 meter horde (6 in de finale), de 60 meter vlak (6 in de finale) en de 400 meter vlak (4 in de finale waarbij Wereldrecordhoudster Barbara Niewiedza uit Polen en Wereldkampioene Outdoor Monique Davis uit Engeland).

Dag 2: De finales 60 horde, 60 vlak en 400 meter.
Dit wordt een dag van alles of niets. Om 10.00 uur staat als eerste de finale 400 meter op het programma. Om 17.30 uur volgt dat de 60 meter vlak en om  18.45 uur tenslotte de 60 meter horde finale.
Mislukt de 400 meter, dan kan dat wel een stevige gevolgen voor de overige nummers hebben. Slaagt ze hier in haar missie, dan is haar dag gemaakt en kan dit alleen maar positief uitstralen op de overige nummers.
Marianne loot net als in de series baan 1 op de 400 meter. Haar opdracht is duidelijk, zorg dat je na de eerste twee bochten voor de Hongaarse Gabriella Nacza loopt en probeer die plaats dan vast te houden. In de series liep ze tegen diezelfde Nacza en kwam ze achter haar te lopen, waarna de Hongaarse zich niet meer liet verschalken. Niewiedza en Davis zijn duidelijk een maatje te groot voor Marianne dus het hoogst haalbare is brons.
Marianne start razendsnel, zo snel zelfs dat Davis op achterstand gezet wordt en dat Niewiedza alle zeilen bij moet zetten om niet ook voorbijgelopen te worden.

Finale 400 meter: Helemaal Links Monique Davis, midden Barbara Niewiedza en Garbrielle Nacza, links Marianne Verdonk na 150 meter.

 Nacza heeft goed begrepen dat ze Marianne niet mag laten gaan en probeert aan te haken. Door de snelle start van Verdonk moet ook Niewiedza vol aan de bak. Beide komen onder de 29 seconden door op het 200 meter punt, waarna Niewiedza vol doorgaat en Marianne wat gas terug moet nemen. Door deze snelle start heeft ze Nacza wel op een stevige achterstand gezet en moet ook Davis nog flink doorlopen om Marianne te achterhalen.
Marianne finisht uiteindelijk in een tijd van 1.04,81 een nieuw Nederlands Record, achter Barbara Niewiedza die een nieuw Wereldrecord loopt en Monique Davis die Marianne in de laatste 100 meter nog achter zich laat.

Podium 400 meter van L na R: Monique Davis (Zilver), Barbara Niewiedza - Bieganowska (Goud) en Marianne Verdonk (Brons).

Het gat met Gabriella Nacza blijft echter intact, zodat Marianne na haar brons op het WK outdoor 400 meter nu ook mondiaal indoor op de 400 meter de derde plaats bezet.
Na het uitlopen en de prijsuitreiking nog even op de massagetafel en 's middags voldoende rust pakken als voorbereiding op de 60 meter vlak. Ook hier als vierde geplaatst, maar zeker ook medaillekansen. Alleen de Poolse Helena Flasza lijkt te snel voor het hele veld. De rest van de finalisten is aan elkaar gewaagd. De verrassende  Maria Karllson uit Zweden, Laura Kinder uit Engeland en alweer Gabriella Nacza uit Hongarije zijn hierbij op papier de grootste concurrenten voor Marianne. De finale wordt gecompleteerd met Olena Marunych uit de Oekraïne, net als de Zweedse een verrassende nieuwkomer op dit internationale podium. Marianne start voortreffelijk en legt daarmee meteen de basis voor een goede eindklassering. Zoals verwacht is Flasza nog te snel en naar later blijkt weet ook Karllson haar nog te verschalken. Door op tijd haar borst naar voren te gooien verslaat Karllson, Verdonk met 0,02 seconden en behaald Zilver. Marianne Verdonk pakt brons in 28,68 seconden een plaats en een tijd waar ze heel blij mee is.

Podium 60 meter vlak van Li naar Re: Maria Karllson (Zilver), Helena Flasza (Goud) en Marianne Verdonk (Brons).

Het tweede brons en de tweede medaille voor Verdonk en voor Nederland is binnen.
De laatste finale, de 60 meter horde is de laatste jaren een domein van de Nederlanders en de Portugezen. Hierbij voeren de Nederlanders over het algemeen de boventoon. Ook nu zijn zij de favorieten. De twee Portugese tegenstandsters zijn bekend maar de Poolse Zedig en de Zweedse Jonsson zijn de grote onbekenden in deze finale. Van Zedig is bekend dat zij in thuisland Polen goede tijden op deze afstand neergezet heeft. Van Jonsson is helemaal niets bekend.
In de finale maken de Nederlanders hun favorietenrol ook meer dan waar. Direct al in de start nemen de beide Nederlandse dames het voortouw, om dit niet meer af te staan. Vanessa Lutonto (wereldrecordhoudster) wint de race overtuigend en Marianne Verdonk loopt onbedreigd naar het Zilver, voor de verrassend snelle Carla Lisboa (Portugal) en haar landgenote Ana Ramos. Hiermee blijf de hiërarchie van de laatste jaren intact Nederland heerst en Portugal is een goede volger.

Een tussenstand: 3 onderdelen gehad en 1 zilveren en 2 bronzen medailles voor Verdonk.

Het toernooi is geslaagd en dan toch nog een dag te gaan. Marianne komt vandaag nog uit op de Meerkamp na een loodzware eerste twee dagen. Voor Marianne geen straf, omdat ze in haar hart toch het liefste meerkampster is. De loopnummers van 60 t/m 400 meter spreken internationaal veel meer aan (ook Paralympisch) dan de meerkamp, dus is het logisch dat deze onderdelen centraal staan. Was het chronoloog anders samengesteld (eerst meerkamp dan de losse nummers) had dit betekent dat Marianne geen meerkamp gedaan had. De meerkamp indoor bestaat uit 60 meter horde, hoogspringen, kogelstoten, verspringen en tenslotte een 800 meter. Op de 60 meter horde domineren de Nederlandse atletes, die ook beide aan de meerkamp meedoen. Marianne loopt 11,60 seconden en slaat hiermee meteen een gat naar haar belangrijkste concurrenten. Daarna het hoogspringen. Hier blijft Marianne ver van haar normale prestatieniveau verwijderd. De balk gaat al op 1,24 naar de grond (hiermee blijft ze 9 cm onder haar eigen NR). Sirly Tilk (Wereldrecordhoudster) en Vanessa Lutonto falen niet en slaan zo een gat naar Marianne die nog wel net voor de Portugese   Maganinho op de derde plaats blijft staan.
Kogelstoten is het zwakste onderdeel van Marianne. Het is bekend dat ze hier op iedereen in moet leveren. 6,73 is redelijk, maar maakt haar wel kansloos voor de eerste twee plaatsen. De derde plaats is nog steeds een serieuze optie, zeker met haar potentie op de 800 meter. Het verspringen brengt geen verandering in de tussenstand. Sirly Tilk blijft de nummer 1, Vanessa Lutonto behoud de tweede plaats en Marianne Verdonk blijft derde.
Op de slotafstand wil Marianne nog een keer laten zien dat zij zonder meer de beste loopster uit deze groep is. Snel startend neem ze meteen de kop om deze niet meer af te staan. Haar tijd 2.44,54 is 5 seconden sneller dan de nummer twee Lutonto en op de nummer drie Tilk wint ze zelfs ruim 10 seconden.
Deze resultaten leveren een eindstand op die net andersom geschreven wordt.
1 Sirley Tilk, 2. Vanessa Lutonto en 3. Marianne Verdonk.
 

Internationale Kampioenschappen