Europese Kampioenschappen Outdoor Frankrijk.
zilver en brons voor Marianne.

Juli 2006 Dreux: Voor Marianne alweer haar tiende internationale kampioenschap en dat op een leeftijd van 19 jaar. Op het open Europees Kampioenschap in Dreux is Marianne succesvol op zowel de 100 als de 400 meter horden. Na de zeer succesvolle wereldkampioenschappen in 2005 (outdoor in Australië) en 2006 (indoor in Zweden), is duidelijk geworden dat het volle programma dat de laatste jaren is afgewerkt niet volgehouden kan worden. Om internationaal aan de top mee te kunnen blijven draaien zal internationaal zeker voor specialisatie gekozen moeten worden. Ook de concurrentie blijft niet stilzitten en kiest al enkele jaren voor specialisatie op enkele onderdelen.
Een echte keus maken is moeilijk. Natuurlijk zullen de hordenummers voorop staan, omdat Nederland hier zeker de boventoon voert, het is nu zoeken naar de onderdelen die hier het beste mee te combineren zijn. In de aanloop naar dit toernooi is gekozen voor de sprint, naast de hordenummers.

Voor het toernooi in Frankrijk wordt ingeschreven op de nummers 100 en 400 horden, 100 meter, 200 meter en 400 meter vlak. Allen nummers waarop voor Marianne potentieel finaleplaatsen mogelijk zijn. Dus geen meerkamp of verspringen, onderdelen waarop Marianne zeker ook tot de medaillekandidaten behoort.
Het chronoloog gooit hier ook weer roet in het eten. Op dag 1 staan series en 1/2 finales 100 meter in combinatie met de series 400 meter op het programma. De tussenpozen zijn zodanig dat van echt herstel tussen de nummers geen sprake kan zijn.
De series 100 meter leveren geen problemen op, Marianne plaatst zich gemakkelijk voor de 1/2 finales later op de dag door in haar serie als tweede te eindigen, net achter Wereldkampioene Kleemann. Direct na de middagpauze volgt dan de 400 meter vlak. Marianne loopt in een heel sterke eerste serie en eindigt hier als derde, achteraf blijkt dit niet voldoende om zich te plaatsen voor de finales op zondag. Een negende plaats overall is hier net niet goed genoeg voor.
Na deze teleurstelling de 1/2 finale 100 meter, waar Marianne duidelijk gehinderd wordt door haar Engelse tegenstandster die in de baan van Marianne terecht komt waardoor ze duidelijk in moet houden. Op de finishlijn komt ze hierdoor 0,02 seconden tekort om zich te plaatsen voor de finale. Een diskwalificatie wordt verwacht maar blijft uit, waardoor ook deze finale aan Marianne voorbij gaat.

Op naar de tweede dag. Pal voor de 400 meter horde wordt nog een 100 meter verliezersfinale ingelast. Omdat voor Marianne vooral de 400 meter horde telt wordt wel  gestart (dit is verplicht) maar niet serieus voor een ereplaats gestreden. De 400 meter horde moet de grote successen voor Marianne brengen. Als regerend wereldkampioene is zij duidelijk favoriet in een veld van 8 hordeloopsters. De start is goed en levert na twee horde al een kleine voorsprong op de belangrijkste concurrenten Vanessa Lutonto (NL) en Sabina Stenka (Po) op. Als de atletes het laatste rechte einde opkomen is Stenka inmiddels langzij gekomen en moet een lange sprint de beslissing brengen. Hierbij trekt de betere 400 meter loopster Stenka uiteindelijk aan het langste eind.  Marianne wordt terecht verslagen maar mag terugkijken op een prima race van het begin tot het einde. Het podium bestaat dan uit Stenka (1), Verdonk (2) en Lutonto (3).

Direct na de 400 meter horde, volgen de series 200 meter vlak. Marianne heeft de pech dat zij de eerste serie loot. Dit betekent binnen 10 minuten na de slopende horderace opnieuw vol aan de bak. Even lijkt het nog dat Marianne dit nog gaat redden ook. Tot 150 meter kan zij de strijd met haar concurrentes nog volledig aan, maar in de laatste 50 meter blijkt toch dat de 400 horde teveel van haar gevergd heeft. De inzinking die ze op dit laatste stukje krijgt zorgt dat ze net als op de 400 meter weer net met lege handen blijft staan. Ook hier een negende tijd dus geen finaleplaats.
De laatste dag brengt daarom nog maar één nummer, waar zij zich dan ook volledig op kan focussen, de 100 meter horden. Ook op dit onderdeel een sterker deelnemersveld als ooit tevoren. Om hier een medaille te halen zal Marianne echt het uiterste uit zichzelf moeten halen. Bij de start gaat het nog bijna mis. Marianne raakt de tweede horde en raakt licht uit balans. Gelukkig weet ze zich voldoende te herstellen om toch als tweede de derde horde te nemen. Vanessa Lutonto neemt afstand en loopt naar een onbedreigde eerste plaats. De strijd om de plaatsen twee t/m vier blijft tot het laatste moment spannend. Op de een na laatste horde haakt de Portugese af, waarna Marianne en de Poolse Zedig gelijk over de laatste horde gaan. Zedig heeft hierbij nog de beste eindspurt over en eindigt net voor Marianne op de tweede plaats. Voor Marianne rest een zwaar bevochten bronzen medaille.
Vergeleken met Australië minder medailles, maar wel plaatsen die een veel groter gevecht opleverde als de medailles in kangaroeland. Al met al een toernooi waar tevreden op terug gekeken mag worden en de constatering dat het behalen van één of twee medailles op een toernooi wel eens het maximaal haalbare geworden kan zijn.       

Internationale Kampioenschappen