Wereldkampioenschappen Cross 2004 Stellenbosch Zuid Afrika
Stellenbosch april 2004
Op
Tweede Paasdag vertrok een kleine Nederlandse delegatie bestaande uit de
bondscoaches Laurens en Elly Schouten en de atletes Mirjam Boekema (Veldhoven)
en Marianne Verdonk (Terneuzen) vanaf Schiphol naar Zuid Afrika, om deel te
nemen aan de tweede wereldkampioenschappen Cross Country voor VB atleten.
Boekema de lange afstandsloopster op de baan en als crosser vorig jaar ook
actief in Portugal en Verdonk als debutante in het crosscircuit vormde de
compleet vrouwelijke delegatie van Nederland op dit WK. Voor Marianne
Verdonk was het zaak om dit jaar te ervaren wat een cross op internationaal
niveau inhield. Mirjam Boekema als regerend Europees Kampioene op de korte cross
hoopte op een ereplaats. Ook op dit WK maakte de Nederlandse
Ploeg weer duidelijk dat zij op wereldniveau een ploeg zijn om rekening mee te
houden. Helaas kan Nederland niet zoals veel andere ploegen beschikken over een
groot aantal atleten en atletes, zoals veel andere landen, maar met de atleten
en atletes die in de nationale ploegen actief zijn wordt Nederland door alle
andere landen als een geduchte tegenstander gezien. Tijdens dit sterk bezette
wereldkampioenschap was eremetaal te hoog gegrepen voor de Nederlandse ploeg,
maar zowel Mirjam als Marianne kunnen terugkijken op een zeer geslaagde trip
naar het verre Zuid Afrika.
van L naar R: Elly Schouten, Marianne Verdonk, Mirjam Boekema.
Het begon allemaal met lange trip. 's
Morgens verzamelen op Schiphol en dan met het vliegtuig naar Frankfurt. In
Frankfurt overstappen en dan de lange zit van ruim 12 uur naar Johannesburg in
Zuid Afrika. Een reis zonder veel problemen voor de " ervaren " reizigers.
De ontvangst in Zuid Afrika was prima. Na aankomst op het vliegtuig was er
vervoer naar Stellenbosch waar later in de week het kampioenschap plaats zou
vinden. De kleine Nederlandse ploeg werd met veel egards ontvangen door de Zuid
Afrikaanse delegatie en kon na een dag acclimatiseren in alle rust beginnen aan
de voorbereidingen op dit kampioenschap.
Het terrein waarop gelopen werd was niet
echt vergelijkbaar met de Nederlandse circuits. In Nederland wordt gelopen in de
bossen, op stranden en in de duinen. Hier een veel vlakker parcours, voor een
groot deel bestaand uit gras en enkele slootjes die dwars door het parcours heenliepen. De wedstrijden werden gelopen op vrijdag en
zaterdag, zodat er voldoende tijd was om de lange reis goed te verwerken en te
wennen aan de hoge temperaturen (>30 graden) die hier heerste ondanks dat het
jaargetijde herfst is.
Op Vrijdag dan eindelijk de eerste cross over 2.000 meter (korte cross), waar
zowel Marianne als Mirjam aan de start stonden.
Was het de hele week vooral warm geweest, nu viel er vlak voor de start van deze
race een fikse regenbui, waardoor de slootjes vol met water stonden en het
parcours in een keer nat en soppig werd.
Bij de dames kwam de belangrijkste concurrentie voor de Nederlandse afvaardiging uit Portugal, Engeland, Polen, Hongarije en gastland Zuid Afrika. Een medaille was voor Nederland vooraf al niet weggelegd. Iedereen was ervan overtuigd dat de eerste twee plaatsen in ieder geval voor de Poolse Bieganowski en Merloch zouden zijn gevolgd door enkele Zuid Afrikaanse en Portugese atletes. De Zuid Afrikanen bleken in eigen huis zo sterk te zijn dat zij ook de Poolse favorieten achter zich wisten te houden. In dit zeer sterke veld liep Marianne Verdonk naar een elfde plaats in een tijd van 8.13 minuten. Een zeer snelle tijd die perspectief bied voor de komende jaren.
Op Zaterdag opnieuw aan de bak, nu voor de
lange cross van 4.000 meter. Verdonk heeft in haar eigen klasse in Nederland nog
nooit zover gelopen. Haar langste afstand tot nu toe was 3.400 meter door het
Zeeuwse Landschap.
Op Vrijdag was het nog hondeweer. Op Zaterdag was hier niets meer van te merken.
Onder een stralende zon werd een wedstrijd over vier ronden afgewerkt. Marianne
kreeg de opdracht om in het begin te sparen, zodat ze ook in de laatste ronde
nog voldoende tempo kon maken om deze wedstrijd uit te lopen. De opdracht werd
perfect uitgevoerd. De laatste ronde ging zelfs sneller als de ronde die
daarvoor gelopen werd. Haar tijd 17,53 (4,28 per kilometer) was sneller per km
als de kilometertijden die het afgelopen seizoen neergezet zijn in de kortere
crossen tijdens de Zeeuwse crosscompetitie. De tijd van 17,53 was overigens goed
voor haar tweede elfde plaats in twee dagen. Vooral deze elfde plaats op de
lange cross was veel meer dan vooraf verwacht en gehoopt werd.
