Europees Kampioenschap Indoor Ancona Italië

 

Ancona 18 - 20 maart 2005:
Ook dit jaar weer een belangrijk indoortoernooi voor de Nederlandse Selectie. Na twee keer een Wereldkampioenschap Indoor (Polen en Hongarije) volgt nu voor Marianne haar eerste Europese Kampioenschap Indoor in de nieuwe Italiaanse atletiekhal in Ancona. De ploeg bestaat dit keer uit twee heren en twee dames. De mannen worden vertegenwoordigd door Maarten Groen van Hanzesport en Maurice Klevringa van AV Spark. Bij de dames bestaat de vertegenwoordiging uit Vanessa Lutonto van A.A.C. en Marianne Verdonk van A.V. Scheldesport. De begeleiding is ook dit jaar weer in handen van de coaches Elly en Laurens Schouten.
In tegenstelling tot de voorgaande reizen wordt nu gestart vanuit Dusseldorf. De twee dames Vanessa Lutonto en Marianne Verdonk, stappen in Nederland al in de auto van de bondscoach en zijn dan ook zeker op tijd op het vliegveld.
Voor Marianne een moeilijke periode. Op dinsdag en woensdag heeft zij de hele dag met fikse koorts op bed gelegen, nu op donderdagmorgen is het weer de eerste keer dat ze buitenkomt en 100% fit is ze zeker nog niet. Met Marianne is afgesproken dat in Italië bekeken zal worden, of zij mee kan doen, en zo ja, aan welke onderdelen dan meegedaan gaat worden. Dus naast het ziek zijn ook nog eens veel zenuwen of ze uiteindelijk voldoende opgenknapt zal zijn om aan dit Europees Kampioenschap deel te nemen.

Rond 12.00 uur wordt de eerste stap gezet, het vliegtuig vertrekt richting Milaan waar later overgestapt moet worden om uiteindelijk in Ancona aan te komen.
Halverwege de vliegreis het volgende probleem voor Marianne, een flinke bloedneus die nauwelijks te stelpen is. Waarschijnlijk een gevolg van het ziek zijn en de koorts van de voorbije dagen.

Toch komt de kleine delegatie uiteindelijk aan in het hotel Touring in Ancona waar zij de komende dagen zullen vertoeven. Na het inruimen van de kamers en even rondkijken gaan de trainingspakken aan en wordt afgereisd naar de atletiekbaan. Deze splinternieuwe baan, ziet er prachtig uit, het grootste nadeel is dat je overal de nieuwigheid nog kunt ruiken. Deze geur zal de topprestaties zeker niet ten goede komen. Ook buiten de hal moet nog veel gebeuren. De aanvoerwegen zijn maar net aan klaar en het komende parkeerterrein bestaat alleen nog uit een vlakte grijze steengrit.
In de hal wordt wel meteen het een en ander uitgeprobeerd. Zowel het ver- als het hoogspringen loopt lekker en ook het hordelopen levert weinig problemen op. Kortom het toernooi kan beginnen. Voor de kortere loopnummers en het springen worden geen problemen verwacht, op de langere nummers zal logischerwijs de ziekte van de afgelopen week zijn tol gaan eisen, maar er kan in ieder geval meegedaan worden en dat is meer dan afgelopen dinsdag nog verwacht werd.

De eerste wedstrijddag (vrijdag) brengt voor Marianne de Vijfkamp en de 200 vlak. Tussen de bedrijven door is er dan ook nog de opening.

De opening is in tegenstelling tot de voorgaande jaren, dit jaar een erg sobere opening. Geen artiesten, geen muziek alleen een defilé van de deelnemende ploegen en enkele toespraken door hoogwaardigheid bekleders.
Ook hiervoor geldt, dat de atleten meer verwacht hadden, maar als voordeel mee konden nemen dat zij maar een beperkte tijd in het stramien behoefde te blijven staan.
Aan Marianne is nog steeds goed te zien dat zij nog steeds niet volledig fit is, maar het is vooral haar eigen wil en keuze die het mogelijk gemaakt heeft dat zij hier toch met de hele groep acte de presence kan geven.

DE VIJFKAMP:
De vijfkamp begint met het onderdeel horde. Dit onderdeel moet de beide Nederlandse Dames in het zadel helpen, en de basis voor de rest van de vijfkamp neerleggen. De Nederlandse Dames zijn op papier de twee beste hordeloopsters van dit gezelschap en maken dit ook meer dan waar. Vanessa snelt naar een nieuw Wereldrecord en Marianne weet op gepaste afstand tweede te worden waarbij zij haar PR ook ruim verbeterd van 11,66 naar 11,41 seconden. Het tweede onderdeel op het programma is hoogspringen. Marianne heeft een PR van 1,25 staan maar heeft al tijden niet hoger gesprongen dan 1,20 meter. Haar aanvangshoogte is 1,10. Alle andere atletes beginnen een stuk hoger, maar voor Marianne is het nodig om enkele sprongen gemaakt te hebben voordat ze aan de 1,20 toekomt. Tot en met met 1,16 is Marianne de enige springster, die overigens alle hoogtes vrij eenvoudig haalt. Bij 1,19 gaan ook haar concurrentes m.u.v. Sirley Tilk uit Estland meespringen. Voor Marianne gaat het buitengewoon goed. Na de 1,16 volgen 1,19 meter, 1,22 meter, 1,25 meter alle in de eerste poging. De lat gaat nu naar 1,28 en ook hier springt Marianne meteen in haar eerste poging overheen. Behalve Sirley Tilk die deze hoogte heel eenvoudig pakt en Vanessa Lutonto lukt het verder niemand om deze hoogte te nemen, een extra opsteker voor Marianne omdat hoogspringen ook zeker haar sterkste onderdeel niet is. Op 1.31 gaat het voor het eerst mis. Marianne zit er dicht bij in haar eerste en derde poging maar ziet uiteindelijk de lat toch van de staanders aftrillen.

Na het hoogspringen volgt nog het kogelstoten. Marianne heeft enkele weken geleden voor het eerst over de 7 meter gestoten, en zal dat hier ook moeten doen om in de race voor medailles te kunnen blijven. Na twee pogingen ruim in de 6 meter, levert de derde poging een afstand van 7,03 op genoeg om haar plaats in het tussenklassement verder te verstevigen.

Dan een middagrust, we zitten immers in Italië, gevolgd  door nog twee onderdelen, het verspringen en de afsluitende 800 meter. Bij het verspringen gaat het meteen bij de eerste sprong al prima. Een afstand van 4,12 meter is verder dan Marianne ooit gesprongen heeft. Bij de volgende sprongen wordt meer risico genomen, om te kijken of dit PR ook nog verbeterd kan worden. Het blijft bij 4,12 meter, een prestatie waar Marianne meer dan tevreden mee is. De afsluitende 800 meter is voor Marianne het sterkste nummer. De afstand naar de nummers 1 en 2 lijkt te groot en de afstand naar de nummer vier van het klassement is ruim voldoende. Toch gaat Marianne proberen om nog een plaats op te schuiven. Door snel te starten komt ze na 200 meter alleen op kop te liggen en probeert ze steeds meer afstand te nemen. Tot aan de 600 meter lijkt deze opzet prima te slagen, hierna komt ook voor Marianne de man met de hamer langs. Niet dat haar eerste plaats op dit onderdeel nog in gevaar komt maar het gat van ruim 10 seconden dat geslagen moet worden op de nummer 2 van het klassement zitten er vandaag niet in. De tijd 2.45,09 is goed voor de eerste plaats op deze afstand en een verdienstelijke bronzen medaille op de meerkamp.

 

 

 

 

Het podium op de meerkamp:

Marianne Verdonk, Sirley Tilk en Vanessa Lutonto.

 

 

Vijftien minuten na de inspanning op de 800 meter volgen de series 200 meter. Marianne gaat wel van start, maar is duidelijk niet hersteld van de voorgaande 800 meter. Haar tijd 30,96 spreekt wat dat betreft boekdelen. Het is al weer tijden geleden dat Marianne haar 200 meter in de 29 seconden liep, laat staan hoog in de 30 seconden. Nu was al na 80 meter de pijp volledig leeg. De inspanning van de voorliggende meerkamp en het ziek zijn in deze week vergde duidelijk hun tol op deze slotafstand van de eerste dag.

DAG TWEE:
Na de meerkamp en de 200 meter volgt de tweede dag. Op het programma staan de 60 meter horde, de 60 meter vlak, de finale 200 meter en de 400 meter vlak. Het is duidelijk dat gezien de inspanningen van de eerste dag en het niet volledig hersteld zijn van de koortsaanvallen, dit iets teveel van het goede wordt. Met de bondscoaches wordt afgesproken dat we ons concentreren op de kortste afstanden, de 60 meter vlak en de 60 meter horde.
Het eerste onderdeel van de dag is de 60 meter horde. Favoriet is Vanessa Lutonto, voor de plaatsen 2 en 3 zijn Marianne Verdonk en Andreia Leite de belangrijkste kandidaten. De start is als altijd goed. Marianne pakt als eerste de eerste horde maar moet dan flink snelheid terugnemen om de volgende horde in haar vijfpasritme te kunnen pakken. Vanessa (3 pas) loopt snel uit, met Marianne en Andreia vlak bij elkaar op de tweede en derde plaats. Op de laatste horde valt de beslissing. Andreia komt net iets beter uit als Marianne en neemt de tweede plaats voor zich in, 0,04 seconden snelle dan Marianne die met een tijd van 11,38 wel weer een nieuw Persoonlijk Record loopt.

Twee bronzen medailles in twee dagen, voor Marianne is het toernooi in ieder geval al geslaagd. Na deze horden volgt de 60 meter vlak. Voor Marianne is het al een prestatie op zich om in deze finale te staan. In haar start talmt ze even (normaal haar sterkste punt) waardoor zij met een lichte achterstand begint. Op de finish blijkt dit goed genoeg voor een vijfde plaats in een tijd van 8,91 seconden. Was de race vijf meter langer geweest dan was de kans op eremetaal op deze afstand ook niet ondenkbeeldig geweest.

Op de 400 meter een meevaller. Doordat een van de Poolse deelneemsters zich op het laatste moment terugtrekt, worden de 1/2 finales van vandaag opgeschort en zal morgen rechtstreeks de finale gelopen worden. Dit zal dan zeker geen race om de medailles meer worden omdat aan Marianne toch wel duidelijk aan te zien is dat zij sterk vermoeid is. Maar een finale op de 400 meter is toch een resultaat dat er mag zijn.

DE LAATSTE DAG:
Op de derde dag dan nog de finale 400 meter. Marianne ziet erg wit maar gaat toch van start. Haar eerste 150 meter zijn prima. Startend in baan 1 ligt ze na de tweede bocht nog steeds in een prima positie. In het geduw dat hierna volgt laat Marianne zich volledig wegzetten. De laatste 20 meter start ze dan ook als zesde in deze finale. In de laatste bocht komt ze nog goed terug. Ze eindigt vlak achter de nummer 4 uiteindelijk als vijfde in een tijd van 1.08,05, in normale goede doen had dit 2,5 seconden sneller kunnen zijn.

Het toernooi is ook dit jaar weer een groot succes. Voor de Nederlandse Ploeg in totaal 7 medailles waarvan 2 bronzen medailles voor Marianne.
Meerkamp brons (horde tweede, hoog derde, kogel vierde, ver derde en 800 meter eerste)
60 meter horde brons
200 meter derde in de series
60 meter vlak vijfde plaats
400 meter vlak vijfde plaats.

Internationale Kampioenschappen